درباره من
این وب سایت جهت گفتمان با افرادی که به نقد و نقادی باور دارند طراحی شده و در همه زمینهای سیاسی اجتماعی فرهنگی ورزشی هنری و ... پا به عرصه گذاشته تا در کنار سایر کاربران و وبلاگ نویسان با تعامل و تسامع همکاری و تبادل اندیشه نمایید وبلاگ زبان گویای کسانی است که خود را باور دارند و به دنبال احیای ارزشهای انسانی تلاش می کنند ارزشهای که متاسفانه بایکوت شده ، وبلاگ پذیرای همه اندیشها و تفکرات و ارزشهای علمی فلسفی دینی هنری و.... می باشد به امید دنیای بهتر با ساختاری انسانی تر و وجدانی آکنده از مهربانی،شادی،سلامتی،برابری،انصاف، راستی و همزیستی مسالمت امیز.
ادامه...
یکی به این پرسش پاسخ دهد؟چرا دو گانگی درصدا و سیما مستولی است؟
این پرسش را بی پاسخ نگذارید
پخش مجموعه تلویزیونی «هفت سنگ» اگر هیچ منفعتی نداشته باشد، همین که
بتواند عمق سیاست های دوگانه را در جامعه نشان دهد مفید است. برخی از
ناظران به این مجموعه معترض شده اند که چرا از محصولات فرهنگی غربی نسخه
برداری شده است. برخی نیز معترض هستند که چرا این نسخه برداری را به طور
رسمی اعلام نکرده اند و با بی صداقتی در صدند که مجموعه تلویزیونی مذکور را
به عنوان تولید داخل جا بزنند. ناظران خارجی هم معترض این نکته شده اند که
چرا قانون کپی رایت در ایران رعایت نمی شود و باید حق تالیف سازنده اصلی
مجموعه در امریکا که نامش «خانواده مدرن» است، پرداخت می شد. درباره نخستین
ایراد باید گفت که اصل نسخه برداری مذموم نیست، به شرطی که اشکال دوم وجود
نداشته باشد و به طور صریح اشاره شود که ایده اصلی این فیلم یا سریال از
کجا گرفته شده است. در مورد رعایت حق تالیف (کپی رایت) هم باید گفت این
مشکلی است که در همه حوزه های جامعه وجود دارد. هرچند در صدا و سیما شدت
بیشتری دارد ولی باید خدا را شکر کنیم که صدا و سیما این حق را نمی پردازد.
اگر
قرار بود بپردازد، آن وقت معلوم نبود که چه هزینه گزاف تری را از جیب ملت
بر بودجه این سازمان تحمیل می کردند. پخش این مجموعه تلویزیونی، پرسش مهم
تری را مطرح می کند که نیازمند پاسخ دادن به آن هستیم. مقایسه میان دو
مقوله فرهنگ و علم، نشان می دهد که علم، پدیده یی فرا اجتماعی تر از فرهنگ
است. برای مثال در همه کشورها دروس مشترک ریاضی و فیزیک تدریس می شود. حتی
در بسیاری از موارد، متن کتاب هایی که تدریس می شوند مشترک هستند. این
ویژگی در علوم اجتماعی کمرنگ تر می شود، ولی کماکان وجوه مشترک این علم بر
تفاوت های اجتماعی آن برتری چشمگیری دارد. با قاطعیت می توان گفت که علم و
فناوری از این حیث فرا اجتماعی تری پدیده ها هستند. در مقابل، امور فرهنگی
به شدت وابسته به بستر فرهنگی و اجتماعی تولید کننده آن هستند. موضوعاتی
مثل ادبیات، سینما، موسیقی، نقاشی، دین و زمینه های مشابه چنین هستند. هر
یک از ما با دیدن یک خودکار یا ساعت، نمی توانیم بگوییم که ساخت کدام کشور
است، زیرا اینها کالاهای فرااجتماعی هستند. ولی با دیدن یک فیلم به سرعت می
توانیم بگوییم که محصول کدام کشور یا منطقه است. ما می توانیم یک پژوی
فرانسوی را در ایران یا چین تولید کنیم، ولی این کار آسانی نیست که یک فیلم
هندی را در برزیل یا نیجریه بسازیم و همان جا هم عرضه کنیم، زیرا فیلم
پدیده یی به شدت اجتماعی و متاثر از وضعیت فرهنگی جامعه یی است که در آن
تولید و مصرف می شود. با این مقدمه می توان پرسید که رسانه عمومی ما چگونه
می تواند یک مجموعه تلویزیونی ناب امریکایی، آن هم درباره موضوع مهمی مثل
خانواده را با تغییراتی چند، به یک مجموعه تلویزیونی مفید برای مخاطب
ایرانی آن هم در ماه مبارک رمضان تبدیل کند، ولی هنوز که هنوز است پس از 35
سال دشمنی خود را با استفاده از متون علوم اجتماعی پایان نداده ایم و کسی
نتوانسته یک نسخه برداری بومی از آن ارائه کند به طوری که مطلوب حکومت
باشد؟ آیا هنرمندان ما افرادی بسیار نخبه و خلاق هستند که قادر به چنین
کاری شده اند و در مقابل، صاحب نظران اجتماعی ایران ناتوان از نسخه برداری
علمی هستند؟ یا اینکه دلیل و علت دیگری در این میان وجود دارد؟ بدون تردید
این امر ناشی از خلاقیت هنرمندان و ضعف استادان و پژوهشگران علوم اجتماعی
نیست. چرا که نخبگان و هنرمندان خلاق، به طور معمول در تولید این برنامه ها
حضور ندارند و اصولاآن را عملی خلاقانه نمی دانند. کسی که درد جامعه خود
را داشته باشد، موضوعات هنری خود را از دل مردم و جامعه خود بیرون می کشد.
کارشناسان حوزه اجتماعی نیز تعدادشان آن قدر هست که بپذیریم حتماً در میان
آنان افراد خلاق و باذوق و دانش کم نیست. بنابراین دلیل این دوگانگی چیز
دیگری است. ریشه این دوگانگی کجاست؟ که از یک سو اجازه داده می شود تا نسخه
برداری از یک فیلم خانوادگی امریکایی در رسانه ملی که حتی آگهی هایش هم
ضدامریکایی است و خواهان اصالت خانواده در ایران است، در ماه مبارک رمضان
پخش شود: و از سوی دیگر بیشترین مخالفت با دانش و علوم اجتماعی تحت عنوان
دانش غربی در این کشور صورت می گیرد، بطوری که اعتراض بخش وسیعی از استادان
این حوزه را برانگیخته است. بیان دلیل و علت این دوگانگی، یکی از مهم ترین
گره ها را برای فهم مسائل سیاسی ایران می گشاید. نویسنده پاسخی برای این
پرسش دارد که به مجال دیگری واگذار می کند، ولی بهتر است منتظر بمانیم تا
دیگرانی که منشا این سیاست دوگانه و ویرانگر هستند نیز پاسخ خود را بدهند.
یاداشت
صدا وسیما ربنای اقای شجریان را نمی گذارد اما کپی برداری از فیلمهای امریکایی با پول ملت می پردازد. به جای اینکه از هنرمندان ما که در خلاقیت انها شکی نیست استفاده کند و فیلم خانوادگی با فرهنگ ناب ایرانی بسازد به سوی کپی پیش می رود اگرچه استفاده از فیلمها و سریالها خارجی بخصوص غربی ایرادی نیست اما چرا دوگانه برخورد کردن رسانه مهم است که مسلما پاسخی منطقی نخواهند داشت.
صدا وسیما کپی برداری از فیلم خانوده مدرن با نام هفت سنگ در رسانه ملی
صدا وسیما کپی برداری از فیلم خانوده مدرن با نام هفت سنگ در رسانه ملی
بعد از افشای این موضوع، رسانه ها و شبکه های اجتماعی بدان پرداختند و حتی نشریه "تایم" نیز با ریشخند زدن به این کپی برداری نوشت که سازندگان "خانواده مدرن" بی آن که "هفت سنگ" را ببینند، می دانند که در آن چه می گذرد!
در این نوشتار می خواهیم فراتر از ابراز تأسف به خاطر عدم خلاقیت و کپی کاری ، از زوایایی دیگر به موضوع بپردازیم:
1 - سریال آمریکایی "خانواده مدرن" ، سریال گمنام و ناشناخته شده ای نیست. این سریال برای مدت مدیدی از شبکهABC آمریکا پخش شده و توانسته 5 جایزه معتبر "امی" را به خود اختصاص دهد.
حال برمی گردیم به صدا و سیمای خودمان.
در این سازمان ، عده ای از بیت المال پول می گیرند که بر تولیدات نمایشی نظارت کنند. قاعدتاً این افراد باید نسبت به آنچه در قبالش مسوولیت دارند، اطلاعات کافی داشته باشند تا بتوانند نظارت کنند.
نفهمیدن این که "هفت سنگ" کپی سریال بسیار معروف "خانواده مدرن" است ، یک چیز را نشان می دهد و آن این که در صدا و سیما ، مسوولیت ها بر اساس تخصص افراد توزیع نشده است و ملاک های دیگری به جز تخصص مد نظر مدیران این سازمان بوده است و الا تشخیص این کپی کاری از عهده کسی که اندک اطلاعاتی در این زمینه دارد نیز بر می آید.
توجه کنید که آنچه رخ داده است ، کپی محض است نه برداشت آزاد یا نزدیک بودن قصه ؛ حتی دیالوگ ها هم در بسیاری از صحنه ها ترجمه متن انگلیسی سریال است، کلمه به کلمه!
2 - این احتمال وجود داشته که آقایان یا خانم های ناظر ، بدان حدی که در بند یک گفته شد، نادان و غیر متخصص نبوده اند و می دانستند که با یک کار کپی طرف هستند.
این ، عذر بدتر از گناه است چرا که اولاً ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار نیستند تا صدا و سیما با پول مردم ، جنس بدلی تحویل مردم دهد. آیا هزینه ای که برای فیلمنامه این سریال صرف شده، برای خلق اثر بود یا برای ترجمه یک سناریوی خارجی و اعمال برخی تغییرات؟!
ثانیاً این کار بدتر از هزاران فحش به مردم است. بدین جهت که آنان یا فکر می کردند که مردم نخواهند فهمید و این نفهم پنداشتن مردم ، خود اهانتی بزرگ است و یا این که می دانستند مردم خواهند فهمید ولی برغم این ، اساساً مردم و فهم شان را به هیچ انگاشته و کار خودشان را کرده اند.
وجود چنین نگرش های شرم آوری است که باعث شده رسانه ملی ، ملی نشود.
3 - فارغ از بحث ناظرین ، این که یک گروه به خود اجازه داده و در واقع جرأت کرده یکی از معروف ترین سریال های جهان را به اسم خود به صدا و سیما ببرد، تصویب کند ،بسازد و به روی آنتن بفرستد، نشان دهنده عمق نابسامانی در این سازمان است و الا در یک سازمان سالم، کسی جرأت چنین کار وقیحانه ای ندارد.
یک مثال می تواند به بحث کمک کند. فرض کنید رستوران یک اداره یا کارخانه، برای تهیه غذا گوشت می خرد و یک نفر ، لاشه رو به فساد یک چهارپای تلف شده را برای فروش به واحد خرید می برد. نفس این کار نشان می دهد که در آن رستوران سوء استفاده وجود دارد و صاحب لاشه هم بدان واقف است و الا هیچ کس جرأت نمی کند به جای گوشت سالم، لاشه ناسالم را حتی تا نزدیکی رستوران هم ببرد چه رسد به این که ببرد و بفروشد و رستوران هم به خورد مردم دهد!
هیچ دزدی هم از جلوی کلانتری رد نمی شود مگر این که بداند پلیس ها هم مشکل دارند.
"هفت سنگ" بیش از آن که یک دزدی هنری باشد، در واقع پرده برداری از آنچه در صدا و سیما می گذرد هست و هر ناظری را به تأمل وا می دارد که وقتی در موضوعی بدین وضوح که بر روی آنتن است چنین اتفاقی به راحتی آب خوردن می افتد، در پشت صحنه چه ها می گذرد؟!
ویزگی های یک سیاستمداردر ایران چیست؟
ویزگی های یک سیاستمداردر ایران چیست؟
دکتر محمود سریع القلم، فوق دکتری روابط بینالملل از دانشگاه اوهایو و استاد دانشگاه شهید بهشتی در پاسخ به این سوال ، 30 ویژگی سیاستمدار را برای انتشار در عصرایران نوشته است که می خوانید:
1- اول تحصیلات خود را تکمیل کرده باشد و بعد کار اجرایی قبول کند و نه بالعکس.
2- تا آنجا که مقدور باشد، از روی متن سخنرانی کند.
3- کانون انرژی خود را در مدیریت، در بخش های فکری، تولیدی و فن آوری کشور متمرکز کند.
4- به طور دائمی، همه را متوجه "آینده" و "تحقق افق ها" نماید.
5- عصبانیت او با محاسبه قبلی باشد.
6- ظرفیت صبر و خویشتن داری تا سه سال برای پاسخ به مخالفان خود را داشته باشد.
7- جلسات را در راس ثانیه آغاز کند.
8- ارتباط خود را با تمامی اقشار جامعه به صورت مستمر و سازمان یافته حفظ کند.
9- از کوچک ترین تا استراتژیک ترین اقدامات در روابط خارجی را صرفا برای افزایش قدرت کشور بداند.
10- وقتی اشتباه کرد، عذرخواهی کند.
11- همه را متوجه "کشور"، "مصالح کشور" و "قدرت کشور" کند.
12- قبل از رسیدن به قدرت، حداقل به چهل کشور سفر کرده باشد.
13- یک روز درمیان، دو ساعت ورزش کند.
14- با دست خط خود، یادداشت های تقدیرآمیز برای افرادی که برای کشور زحمت می کشند ارسال، کند.
15- به طور واقعی و با رفتارهای تقویت کننده، به "اصل مقدس رقابت" معتقد باشد.
16- به یک زبان روز خارجی مسلط باشد.
17- پدر و مادر اصیلی داشته باشد.
18- برنامه ریزی و مدیریت او، با واقعیت ها و مقدورات سنخیت داشته باشد.
19- حداقل دو کار مهم عمرانی و دو چرخش بزرگ فکری که به نفع زندگی مردم باشد، از خود به جا گذارد.
20- در بحبوحه جدی ترین مذاکرات، نخی که از دگمه پیراهن طرف مقابل آویزان است را گوشزد کند: به جزئیات توجه کند.
21- زیرمجموعه او از هوش ذهنی، هوش عاطفی و هوش اجتماعی برخوردار باشد.
22- در هر شرایطی و با هر کسی، مودب باشد.
23- از اسلحه "سکوت" نهایت بهره برداری را کند.
24- در سخنرانی و اقناع مخاطبان، تا می تواند از آمار و ارقام استفاده کند.
25- توجه به زیبایی ها اعم از طبیعت، رنگ های شاد، لبخند، محبت، جزئی از زندگی روزانه او باشد.
26- اخلاق و مدنیت او قبل از مواضع سیاسی اش نمود داشته باشد.
27- قبل از آنکه به قدرت برسد، در حد معمول، خوب زندگی کرده باشد.
28- حداقل 200 بیوگرافی خوانده باشد.
29- از یک نظام فکری منسجمی برخوردار باشد ولی با داده های جدید، آمادگی تعدیل و اصلاح فکر خود را پیدا کند.
30- مسئولیت قدرت را بپذیرد و پاسخگویی به مردم را، جدی، حقوقی و مقدس بشمارد.
یاداشت
باید اضافه کنیم
1-از امار دروغ برای فریب مردم استفاده نکند .
2-هر چیزی را در دنیا که اتفاق می افتد به مسخره نگیرد.
3- سازمانهای بین المللی را در حد قانونی ارج نهد.
4-هیچ قطع نانه ای را کاغذ پاره نداند بلکه از طریق قانون بین املل پی گیری نمایید.
5-در سیاستش از خودرای در کارها بر حذر باشد.
6-بدون تحقیق و مدارک مستدل در مورد شخصیتهای بزرگ اظهار نظر نکند.
7- از عوام فریبی در مورد دادن امار فعالیتش به مردم خوداری کند.
8-بیش از اینکه به فکر منافع گروه و حزبش باشد منافع ملی را در نظر بگیرد.
9-در سیاست خارجی گفتمان را بر کلمات غیر دیپلماتیک ترجیح دهد.
10 کمتر مصاحبه کند بیشتر عمل نماید.و...............
خویشاوند سالاری در زمان سارکوزی و نقد دموکراسی در فرانسه
خویشاوند سالاری در زمان سارکوزی و نقد دموکراسی در فرانسه