درباره من
این وب سایت جهت گفتمان با افرادی که به نقد و نقادی باور دارند طراحی شده و در همه زمینهای سیاسی اجتماعی فرهنگی ورزشی هنری و ... پا به عرصه گذاشته تا در کنار سایر کاربران و وبلاگ نویسان با تعامل و تسامع همکاری و تبادل اندیشه نمایید وبلاگ زبان گویای کسانی است که خود را باور دارند و به دنبال احیای ارزشهای انسانی تلاش می کنند ارزشهای که متاسفانه بایکوت شده ، وبلاگ پذیرای همه اندیشها و تفکرات و ارزشهای علمی فلسفی دینی هنری و.... می باشد به امید دنیای بهتر با ساختاری انسانی تر و وجدانی آکنده از مهربانی،شادی،سلامتی،برابری،انصاف، راستی و همزیستی مسالمت امیز.
ادامه...
آمار : 146853 بازدید
Powered by Blogsky
عکس های کمتر دیده شده
عکس های کمتر دیده شدهاز مجموعه ٤٥ عکس تاریخی دنیا که هیچگاه دیده نشده اند- تایم
 |
بن لادن و هم باشگاهی هایش در کلاس جودو
 |
ورزشگاه نیوکمپ ١٩٢٥
 |
بیل گیتس و استیو جابز در زیرزمینی که دنیا را متحول کرد
 |
محمدعلی کلی در حال نجات دادن مردی از خودکشی
 |
ماهاتما گاندی، رهبر هند و چارلی چاپلین
عصر جهانی و راهی نوین برای ترویج مطالعه در بعضی کشورها
عصر جهانی و راهی نوین برای ترویج مطالعه در بعضی کشورها
موفق ترین نمونه های آموزش در عصر جهانی
راهکارهای نوین دنیا برای ترویج مطالعه در بین دانش آموزان
نویسنده: مصطفی کریمی
بر اساس مطالعات دانشگاه اموری (Emory) در امریکا، عملکرد مغز پس از خواندن یک رمان افزایش خواهد یافت. بر این اساس در این گزارش ویژه تلاش شده است موفق ترین نمونه های دنیا در افزایش کتابخوانی و دلایل علمی این افزایش ترویج بیان شود.
آفریقای جنوبی: استفاده از تلفن های همراه برای توسعه کتابخوانی
موفق ترین نمونه های آموزش در عصر جهانی
راهکارهای نوین دنیا برای ترویج مطالعه در بین دانش آموزان
نویسنده: مصطفی کریمی
بر اساس مطالعات دانشگاه اموری (Emory) در امریکا، عملکرد مغز پس از خواندن یک رمان افزایش خواهد یافت. بر این اساس در این گزارش ویژه تلاش شده است موفق ترین نمونه های دنیا در افزایش کتابخوانی و دلایل علمی این افزایش ترویج بیان شود.
آفریقای جنوبی: استفاده از تلفن های همراه برای توسعه کتابخوانی
بیشتر مردم آفریقای جنوبی در شهرهایی محروم یا مناطق روستایی زندگی می کنند. نرخ بالای بیکاری و نابرابری های اجتماعی باعث شده که بسیاری از جوانان قادر به تحصیل در مدارس نباشند و بسیاری از دانش آموزان نیز در خواندن و نوشتن ضعف های زیادی داشته باشند. بنا بر گزارش بنیاد سواد آموزی «فوندزا» تنها هشت درصد از مدارس آفریقای جنوبی کتابخانه دارند و حدود ۱۸ درصد از افراد بالای ۱۵ سال بیسوادند. برای تغییر این وضعیت، سازمان غیردولتی «فوندزا» در سال ۲۰۱۱ میلادی در این کشور آغاز به کار کرد و برای ترویج کتابخوانی دست به ابتکارات جدیدی زد.
مدیر بنیاد فوندزا می گوید: «یکی از دلایل
مهم نبود فرهنگ مطالعه در آفریقای جنوبی، گران بودن کتاب هاست و قیمت خرید
کتاب ها خارج از توان مالی بسیاری از مردم است. ما تلاش می کنیم امکان
دسترسی مردم به کتاب ها را افزایش دهیم اما نه هر کتابی را. ما باید شمار
کتاب های دارای محتوای محلی را افزایش دهیم تا جوانان بین محتوای کتاب ها و
زندگی واقعی شان ارتباطی پیدا کنند و داستان ها را مرتبط با خود بدانند و
بتوانند نسبت به کتاب ها و داستان هایی که می خوانند واکنش نشان دهند».
بلژیک: ترکیبی از آموزش دیجیتالی و آموزش های سنتی
آن بلین از اولین معلمانی است که استفاده از کتاب های درسی الکترونیکی را برای تدریس انتخاب کرده است. از نظر او، این سیستم اجازه می دهد تا درس ها را مطابق با نیاز دانش آموزانش ارایه دهد.
به عنوان مثال، او می تواند با این سیستم، هم به شکل گروهی و هم به صورت فردی درس دهد.
او می گوید: با این روش، همکاری دانش آموزان در روند آموزش بیشتر می شود زیرا در این حالت، همیشه باید یک نفر دستورالعمل ها را بخواند و فرد دیگری که باید به دسته بندی اطلاعات بپردازد و فرد سومی که بتواند فرهنگ لغت را بخواند و چهارمین نفری که یادداشت برمی دارد. سپس آنها می توانند نتایج را از طریق ای پد یا ایمیل برای من بفرستند. بنابراین این شیوه دانش آموزان را مجبور می کند که با یکدیگر کار کنند.
در این روش علاوه بر متون درسی دیجیتال، به هر دانش آموز یک لوح رایانه داده می شود تا به مواد درسی دسترسی داشته باشد. هرکس می تواند برای مثال، به صدای برنامه گوش داده و سپس به سوالات و تمرین ها پاسخ دهد. برای جوانان این ابزار امتیازات زیادی دارد. متون آموزشی روی صفحه نمایش دیجیتال ارایه می شوند و برای اصلاح تمرین ها نیز می توان به صورت گروهی عمل کرد. با این کار، خواندن متون و هجی کردن کلمات نیز آسان تر می شود و به این ترتیب دیگر بهانه ای نیز برای غیبت از کلاس وجود نخواهد داشت.
پرتغال: تقویت ارتباط نسل ها برای توسعه کتابخوانی
بلژیک: ترکیبی از آموزش دیجیتالی و آموزش های سنتی
آن بلین از اولین معلمانی است که استفاده از کتاب های درسی الکترونیکی را برای تدریس انتخاب کرده است. از نظر او، این سیستم اجازه می دهد تا درس ها را مطابق با نیاز دانش آموزانش ارایه دهد.
به عنوان مثال، او می تواند با این سیستم، هم به شکل گروهی و هم به صورت فردی درس دهد.
او می گوید: با این روش، همکاری دانش آموزان در روند آموزش بیشتر می شود زیرا در این حالت، همیشه باید یک نفر دستورالعمل ها را بخواند و فرد دیگری که باید به دسته بندی اطلاعات بپردازد و فرد سومی که بتواند فرهنگ لغت را بخواند و چهارمین نفری که یادداشت برمی دارد. سپس آنها می توانند نتایج را از طریق ای پد یا ایمیل برای من بفرستند. بنابراین این شیوه دانش آموزان را مجبور می کند که با یکدیگر کار کنند.
در این روش علاوه بر متون درسی دیجیتال، به هر دانش آموز یک لوح رایانه داده می شود تا به مواد درسی دسترسی داشته باشد. هرکس می تواند برای مثال، به صدای برنامه گوش داده و سپس به سوالات و تمرین ها پاسخ دهد. برای جوانان این ابزار امتیازات زیادی دارد. متون آموزشی روی صفحه نمایش دیجیتال ارایه می شوند و برای اصلاح تمرین ها نیز می توان به صورت گروهی عمل کرد. با این کار، خواندن متون و هجی کردن کلمات نیز آسان تر می شود و به این ترتیب دیگر بهانه ای نیز برای غیبت از کلاس وجود نخواهد داشت.
پرتغال: تقویت ارتباط نسل ها برای توسعه کتابخوانی
تحقیقات نشان می دهد که با خواندن به طور منظم، افراد مسن می توانند احتمال ابتلابه آلزایمر را کاهش دهند. در کشور پرتغال پروژه ای در حال اجراست که سعی دارد عشق به خواندن را از طریق ایجاد ارتباط میان نسل ها تقویت کند. در شهر کالداس داراینیا در کشور پرتغال، پروژه ای به نام «خواندن برای شنیدن صدای انسان»
در حال اجراست. در این پروژه دانش آموزان، زیر نظر
معلمان، بخشی از وقت آزادشان را به خواندن کتاب اختصاص می دهند و سپس آنها
را با افراد مسنی که در خانه سالمندان نزدیک مدرسه شان به سر می برند
به اشتراک می گذارند. این پروژه که به طرحی ملی برای خواندن تبدیل شده، بر اهمیت با هم بودن و به اشتراک گذاری تجارب و داستان ها تاکید دارد و با استقبال فراوان دانش آموزان و افراد خانه سالمندان مواجه شده است.
به اشتراک می گذارند. این پروژه که به طرحی ملی برای خواندن تبدیل شده، بر اهمیت با هم بودن و به اشتراک گذاری تجارب و داستان ها تاکید دارد و با استقبال فراوان دانش آموزان و افراد خانه سالمندان مواجه شده است.
روزنامه را به عنوان رکن چهارم دموکراسی پاس داریم
روزنامه را به عنوان رکن چهارم دموکراسی پاس داریم
کرگدن نامه
رکن چهارم دموکراسی
خبر پرتاب گوجه فرنگی به علی مطهری، فی نفسه خبر بدی نیست. گوجه و تخم مرغ از لوازم اعتراضات دموکراتیک هستند و در هر جای دنیا نشانی از شور و نشاط جوانان معترض به حساب می آیند. منظورم تایید گوجه اندازی نیست. کلاهر نوع «اندازی» بد است و آدم عاقل از کوچک و بزرگ آن اعراض می کند. منتها وقتی پای احساسات و عواطف و هیجانات جوانی و اعتراضات دانشجویی به میان می آید قدر گوجه و تخم مرغ شناخته می شود. در جهنم مارهایی هست که از دست شان باید به افعی پناه برد. در سیاست و اعتراضات سیاسی هم سنگ ها و چماق ها و پرتابی های خطرناک تری وجود دارد که آدم به گوجه و تخم مرغ پناه می برد. خبر اول این بود که معترضین شیرازی به نماینده تهران گوجه گندیده انداخته اند که به نظر چیز عجیبی نمی آمد. یا لااقل چیز نگران کننده ای به نظر نمی آمد. قصد اعتراض داشتند، قصد قتل و هدم که نداشتند، اما دیشب که بیست و سی عکس تاکسی علی مطهری را نشان داد معلوم شد اتفاقا قصدی بیش از اعتراض و تذکر و ابراز شور و حال جوانی و اعتراض دانشجویی داشته اند و کمر به هدم مخالف بسته بوده اند و خدا به داد رسیده که نماینده تهران زنده از مهلکه گریخته.
اعتراض و مخالفت چیز بدی نیست و همه جای دنیا معترض و مخالف وجود دارند و به اشکال مختلف مخالفت و اعتراض شان را ابراز می کنند اما این ابراز اگر در سنگ و چماق و پرتابی های جدی تر متجلی شود آن وقت سنگ روی سنگ بند نمی شود و دموکراسی به تعویق می افتد و قواعد بازی دموکراتیک جایش را به خشونت و انهدام و دشمنی می دهد. هزار بار بیشتر این را نوشته ام و تاکید کرده ام که اگر نقد و اعتراض و مخالفت را به صورت مکتوب و رسانه ای مدیریت نکنید آن وقت به صورت های خطرناک و فیزیکی خودش را نشان می دهد. ایضا اگر در حد تظاهرات نماند به مرتبه گوجه تنزل می کند و اگر محدود نشود از گوجه نیز پایین تر می رود و آنقدر می رود و می رود که به سنگ و چماق و تیرکمان و قلاووز و زوبین و غیره می رسد.
روزنامه هزارتا کارکرد دارد که مهم ترینش همین است که می تواند جدی ترین دعواهای سیاسی را در صفحات خود محصور نگه دارد. روزنامه اصلاجدی ترین کرسی آزاداندیشی است که می تواند انرژی جدی ترین رقبای سیاسی و اجتماعی را تخلیه کند و دعوای شان را در بی خطرترین شکل ممکن در خود نگه دارد. دعوای داخل روزنامه در بحرانی ترین شکلش بی خطر است و حتی اگر تمام عیار برای هم شاخ و شانه بکشند خون از دماغ کسی نمی ریزاند و پای چشم هیچ نماینده ای را بادمجان نمی کاراند.
روزنامه یعنی اینکه علی مطهری بنویسد، مخالفینش هم بنویسند و شیراز و تهران از هر التهابی مصون بمانند. روزنامه یعنی اینکه چپ ها روزنامه داشته باشند، راست ها هم روزنامه داشته باشند، میانه روها هم ایضا و کرگدن ها هم حتی و هر کسی متاعش را عرضه کند و حرفش را بزند و با شداد و غلاظ هم حرفش را بزند اما بیرون از صفحات روزنامه جامعه ای آرام و شاداب و خوشحال به کار و زندگی شان برسند. فرق جامعه دموکراتیک با غیردموکراتیک همین است که در اولی روزنامه ها پر از دعوا و تنش اند و مدام توی سر و کله هم می زنند اما مردم کوچه بازار خندانند و دعوایی ندارند و هیچ سنگی یا تیری به سر و کله کسی، حتی مخالف خود نمی زنند. اما در دومی روزنامه ها ساکت و آرام و بی خطر و پاستوریزه و یواش و بی آزارند و به جایش مردم کوچه و بازار سر هر چیز کوچک به جان هم می پرند و مدام در تنش و دعوا هستند.
کار سختی است که مدیران بتوانند بار تنش سیاسی و دعوا را در صفحات روزنامه نگه دارند. روزنامه ها را دست کم نگیرید. چه بسا اگر شیرازی های معترض جلوتر در روزنامه ای هیجانات و احساسات سیاسی شان را تخلیه کرده بودند امروز محتاج آن نبودند که صندوق گوجه بخرند و سنگ جمع کنند و چوب خوش تراش دم دست شان بگذارند و تاکسی بی گناه یک بنده خدای هیچ کاره را شیشه بشکنند و بدنه اش را غر کنند. رکن چهارم دموکراسی که رونق بگیرد هزینه بقیه چیزها پایین می آید.
کرگدن نامه
رکن چهارم دموکراسی
خبر پرتاب گوجه فرنگی به علی مطهری، فی نفسه خبر بدی نیست. گوجه و تخم مرغ از لوازم اعتراضات دموکراتیک هستند و در هر جای دنیا نشانی از شور و نشاط جوانان معترض به حساب می آیند. منظورم تایید گوجه اندازی نیست. کلاهر نوع «اندازی» بد است و آدم عاقل از کوچک و بزرگ آن اعراض می کند. منتها وقتی پای احساسات و عواطف و هیجانات جوانی و اعتراضات دانشجویی به میان می آید قدر گوجه و تخم مرغ شناخته می شود. در جهنم مارهایی هست که از دست شان باید به افعی پناه برد. در سیاست و اعتراضات سیاسی هم سنگ ها و چماق ها و پرتابی های خطرناک تری وجود دارد که آدم به گوجه و تخم مرغ پناه می برد. خبر اول این بود که معترضین شیرازی به نماینده تهران گوجه گندیده انداخته اند که به نظر چیز عجیبی نمی آمد. یا لااقل چیز نگران کننده ای به نظر نمی آمد. قصد اعتراض داشتند، قصد قتل و هدم که نداشتند، اما دیشب که بیست و سی عکس تاکسی علی مطهری را نشان داد معلوم شد اتفاقا قصدی بیش از اعتراض و تذکر و ابراز شور و حال جوانی و اعتراض دانشجویی داشته اند و کمر به هدم مخالف بسته بوده اند و خدا به داد رسیده که نماینده تهران زنده از مهلکه گریخته.
اعتراض و مخالفت چیز بدی نیست و همه جای دنیا معترض و مخالف وجود دارند و به اشکال مختلف مخالفت و اعتراض شان را ابراز می کنند اما این ابراز اگر در سنگ و چماق و پرتابی های جدی تر متجلی شود آن وقت سنگ روی سنگ بند نمی شود و دموکراسی به تعویق می افتد و قواعد بازی دموکراتیک جایش را به خشونت و انهدام و دشمنی می دهد. هزار بار بیشتر این را نوشته ام و تاکید کرده ام که اگر نقد و اعتراض و مخالفت را به صورت مکتوب و رسانه ای مدیریت نکنید آن وقت به صورت های خطرناک و فیزیکی خودش را نشان می دهد. ایضا اگر در حد تظاهرات نماند به مرتبه گوجه تنزل می کند و اگر محدود نشود از گوجه نیز پایین تر می رود و آنقدر می رود و می رود که به سنگ و چماق و تیرکمان و قلاووز و زوبین و غیره می رسد.
روزنامه هزارتا کارکرد دارد که مهم ترینش همین است که می تواند جدی ترین دعواهای سیاسی را در صفحات خود محصور نگه دارد. روزنامه اصلاجدی ترین کرسی آزاداندیشی است که می تواند انرژی جدی ترین رقبای سیاسی و اجتماعی را تخلیه کند و دعوای شان را در بی خطرترین شکل ممکن در خود نگه دارد. دعوای داخل روزنامه در بحرانی ترین شکلش بی خطر است و حتی اگر تمام عیار برای هم شاخ و شانه بکشند خون از دماغ کسی نمی ریزاند و پای چشم هیچ نماینده ای را بادمجان نمی کاراند.
روزنامه یعنی اینکه علی مطهری بنویسد، مخالفینش هم بنویسند و شیراز و تهران از هر التهابی مصون بمانند. روزنامه یعنی اینکه چپ ها روزنامه داشته باشند، راست ها هم روزنامه داشته باشند، میانه روها هم ایضا و کرگدن ها هم حتی و هر کسی متاعش را عرضه کند و حرفش را بزند و با شداد و غلاظ هم حرفش را بزند اما بیرون از صفحات روزنامه جامعه ای آرام و شاداب و خوشحال به کار و زندگی شان برسند. فرق جامعه دموکراتیک با غیردموکراتیک همین است که در اولی روزنامه ها پر از دعوا و تنش اند و مدام توی سر و کله هم می زنند اما مردم کوچه بازار خندانند و دعوایی ندارند و هیچ سنگی یا تیری به سر و کله کسی، حتی مخالف خود نمی زنند. اما در دومی روزنامه ها ساکت و آرام و بی خطر و پاستوریزه و یواش و بی آزارند و به جایش مردم کوچه و بازار سر هر چیز کوچک به جان هم می پرند و مدام در تنش و دعوا هستند.
کار سختی است که مدیران بتوانند بار تنش سیاسی و دعوا را در صفحات روزنامه نگه دارند. روزنامه ها را دست کم نگیرید. چه بسا اگر شیرازی های معترض جلوتر در روزنامه ای هیجانات و احساسات سیاسی شان را تخلیه کرده بودند امروز محتاج آن نبودند که صندوق گوجه بخرند و سنگ جمع کنند و چوب خوش تراش دم دست شان بگذارند و تاکسی بی گناه یک بنده خدای هیچ کاره را شیشه بشکنند و بدنه اش را غر کنند. رکن چهارم دموکراسی که رونق بگیرد هزینه بقیه چیزها پایین می آید.
