احزاب در قانون جدید پاسخ به کدام نیاز میباشد؟
نگاه روز
قانون جدید احزاب، پاسخ به کدام نیاز
نویسنده: آذر منصوری
![]() |
قانون فعلی احزاب ایران در تابستان سال 1360 به تصویب نهایی مجلس شورای اسلامی رسیده است. این قانون به نوعی انعکاس وضعیت سیاسی آن دوره و معلول کشمکش های موجود، بین گروه های سیاسی با دولت به معنی خاص و حاکمیت جمهوری اسلامی ایران به معنی عام آن است. بالطبع با گذشت نزدیک به 35 سال از تصویب این قانون و تغییرات بنیادی شرایط و فضای سیاسی کشور نسبت به آن روزگار، ضرورت تجدیدنظر در این قانون و لزوم اصلاح آن مورد توافق همه جریان های سیاسی به ویژه تشکیلات سیاسی شناسنامه دار است. به خصوص وقتی این قانون با قوانین به کار گرفته شده در کشورهایی با مشابهت های فرهنگی و سیاسی با ایران مقایسه می شود، این ضرورت جنبه عینی تری به خود می گیرد. به عنوان مثال با در نظر گرفتن آیین نامه تشکیل احزاب در قانون فوق در مجموع وجود اساسنامه و مرامنامه، التزام به قانون اساسی، رعایت موازین اسلامی، رعایت حدود و آزادی افراد دیگر جامعه، تابعیت ایرانی، شرط سنی، عدم وجود سوءپیشینه کیفری و عدم محرومیت از حقوق اجتماعی، شرایط ایجابی تشکیل یک حزب سیاسی در ایران را بنا بر قانون فعلی دربر می گیرد. در حالی که در قانون احزاب کشوری مانند پاکستان برای تاسیس یا ادامه فعالیت احزاب سیاسی شرایط ایجابی عبارتند از: التزام به ایدئولوژی اسلامی، اعتقاد به تمامیت و استقلال پاکستان و ارائه اساسنامه. علاوه بر موارد فوق، براساس مندرجات کتابچه مقررات احزاب سیاسی پاکستان احزاب سیاسی ملزم به رعایت نامگذاری و پرهیز از انتخاب نام های مشابه با دیگر احزاب شده اند. اما برخی معیارهای سلبی قانون احزاب ایران به عنوان مثال بند (ه) ماده (2) آیین نامه اجرایی مذکور از جمله شرایط موسسین حزب را نداشتن سوءپیشینه کیفری و عدم محرومیت از حقوق اجتماعی اعلام می کند.
نکته اساسی و محل اشکال در این میان سکوت قانونگذار نسبت به معیارهای تفسیرپذیری برخی عبارات در بندهای دیگر این قانون در خصوص معیارهای سلبی است که قابل تفسیر و تاویل هستند و می توان از آنها برداشت های شخصی نیز کرد. درواقع نه تنها بخش های سلبی و ایجابی این قانون با ابهاماتی همراه است بلکه امکان اعمال نظر را در زمینه غلبه رویکردهای سلبی با نگاه تهدیدآمیز فراهم می کند. دلیل طرح مقدمه فوق آن است که تصمیم نمایندگان مجلس شورای اسلامی برای اصلاح قانون فعلی، باید در پاسخ به نیاز هایی باشد که علی القاعده این نیاز ها برآمده از فضای سیاسی و اجتماعی امروز ایران باشد. به تعبیر روشن تر نه تنها قانون جدید باید رافع ابهامات و نقاط ناروشن قانون فعلی باشد بلکه قادر باشد به نیازهای امروز ایران در ارتباط با تقویت نقش احزاب به خصوص در بزنگاه های انتخابات موثر واقع شود. در واقع سوال اصلی از نمایندگان مدافع این طرح آن است که طرح جدید قانون احزاب در ایران در صورت تصویب قرار است پاسخگوی کدام یک از نیازهای موجود در کشور باشد و آیا در صورت تصویب این قانون زمینه و انگیزه لازم برای فعالیت حزبی و حضور ساختارمند در انتخابات مهیا خواهد شد؟با نگاهی به مواد، بندها و تبصره های طرح جدید به سادگی می توان دریافت که چه در بخش معیارهای ایجابی و چه سلبی نه تنها از محدودیت های قانون قبلی کاسته نشده است، بلکه این قانون در صورت تصویب به کمیسیون ماده 10 احزاب و نهاد های مرتبط اجازه می دهد در جزیی ترین امور احزاب نیز دخالت و اعمال نظر کنند. از سوی دیگر معیارهای سلبی مندرج در این طرح از مداخله روشن در نهاد های دیگر به خصوص قوه قضاییه حکایت می کند.
هر چند هدف طراحان همان طور که در نامه برخی نمایندگان مدافع این طرح به ریاست مجلس آمده تقویت نقش احزاب در انتخابات بوده است، اما متن این قانون پاسخ به این نیاز نیز نیست. در کشوری که از یک سو زمینه های فرهنگی برای فعالیت حزبی فراهم نیست و از سوی دیگر کار حزبی برای فعالان این حوزه توام با هزینه های فراوان بوده است، تصویب چنین قانونی نه تنها به ایجاد انگیزه لازم برای فعالیت حزبی نمی انجامد بلکه غلبه نگاه سلبی و امنیتی بر این قانون به حدی است که اندک فعالین این حوزه عطای کار را به لقای آن خواهند بخشید.
بنابراین پیشنهاد می شود نمایندگان مجلس شورای اسلامی قبل از تصویب این قانون ضمن نظرخواهی از حقوقدانان کشور به بررسی تطبیقی این قانون با قوانین کشورهای دیگر به خصوص کشورهایی که به این اهداف نایل آمده اند، با بهره گیری از موفقیت های این کشورها زمینه و مسیر صحیح برای تقویت تحزب در ساختار حقیقی و حقوقی کشور را فراهم کنند.
شیوه تفکیکی زنان در شهرداری جامعه را دچار زیان می کند
این شیوه های تفکیکی جامعه را دچار زیان می کند
اخراج زنان از شهرداری تهران در شورای شهر مورد بحث قرار گرفت
![]() |
وی ادامه داد: همان طور که در زمان انتخابات، رییس جمهور قایل به تقسیم بندی زنان و مردان به عنوان شهروندان درجه دو و درجه یک نبود عملکرد نهاد های دولتی و شبه دولتی نیز باید در راستای ایجاد اشتغال مولد برای زنان و مردان باشد. زنان موازی با مردان در جهت توسعه و پیشرفت کشور فعال هستند، متاسفانه تا فضای جامعه به سمت بهبود وضعیت زنان پیش می رود قوانین نانوشته و اعمال سلایق امید را از زنان کشور به یغما می برد.
خطر بزرگ نابرابری اجتماعی است آن را جدی بگیریم
برابری اجتماعی ،یک نیاز
نویسنده: حسین راغفر
|
با
توجه به جمعیت قابل ملاحظه یی که دچار تغذیه نامناسبت و ناکافی هستند، هدف دولت در
خدمات رسانی به مردم در قالب سبد امنیت غذایی خوب است. اما آنچه باید مورد توجه
جدی دولت قرار گیرد از یک سو مشکل تورم است که ارتباط چندانی با این موضوع ندارد.
در واقع باید به این موضوع اشراف داشت که مشکلات تورم بیش از هر چیز به بحث تولید
یا عرضه و ناتوانی در حل ورشکستگی بنگاه های اقتصادی و فقدان سرمایه گذاری در
اقتصاد کشور برمی گردد و سبد امنیت غذایی نقش آنچنانی در حل مساله تورم ندارد. از
سوی دیگر ریشه کن کردن معضل سوء تغذیه است که باید بیش از گذشته در برنامه های
رفاهی دولت به آن پرداخته شود. سوال این است که آیا واقعا گروه های هدف دولت در
این طرح دارای استحقاقند یا گروه های دیگری هم هستند که بیرون از این مجموعه ها
قرار دارند؟ اکنون به نظر می رسد که نهادهای حمایتی نتوانسته اند تمامی خانوارهای
مستحق را شناسایی کنند. این مساله در بسیاری از مناطق دورافتاده کشور حادتر است.
دولت بهتر بود این برنامه را از مناطق خاص شروع می کرد و در ادامه به کل کشور تسری
می داد تا این شیوه پرداخت سبب مهاجرت مردم از مناطق محروم به مناطق تحت پوشش
نشود. از آنجا که در مناطق محروم صدای فقرا کمتر شنیده می شود تبعیض بیشتری وجود
دارد. این مشکل اساسی وجود دارد که در مناطق محروم توزیع مناسب خدمات رفاهی صورت
نمی گیرد. راهکار این است که هر دسته از این اقدامات به صورت هدفمند و با شناسایی
نیازهای اساسی خانوارها همراه شود تا تغذیه ناکافی و سوءتغذیه ناشی از محرومیت های
اقتصادی در این مناطق رفع شود. بسیاری از افراد هستند که به هر دلیلی تحت پوشش
نهادهای حمایتی قرار نگرفته اند و چه بسا با محرومیت های شدیدی هم دست به گریبانند. بنابراین لزوم اتخاذ تدابیری مشخص
برای شناسایی این افراد احساس می شود. در حال حاضر شیوه های موجود برای دستیابی به این هدف کافی نیست
و باید از سازمان های مختلف برای دستیابی به این مهم کمک گرفت تا خانوارها از
محروم ترین درجات اقتصادی رتبه بندی و بانک اطلاعاتی شان شناسایی شود. از سوی دیگر
این اطلاعات هر یک سال نیاز به بازبینی دارد، چرا که به دستیابی به بانک اطلاعاتی
گروه های محروم در جامعه می انجامد و می تواند به تخصیص بهینه یارانه ها در کل
کشور کمک کند، هرچند شناخت کاستی های این فرآیند و چگونگی حل مشکلات آن با مسائلی
روبه رو خواهد بود که رفع آنها به تدریج امکان پذیر خواهد بود. با پیگیری این روند
می توان امیدوار بود که مشکلات خانوارهای محروم با سرعت بیشتری در مسیر بهبودی
قرار گیرد و به این ترتیب نیازهای اولیه زندگی شان برطرف شود.
متاسفانه
در ایران و طی سال های اخیر میزان جمعیتی که دچار گرسنگی و تغذیه ناکافی هستند
روبه افزایش است و این روندی است که ادامه یافتن آن می تواند در آینده نه چندان
دور منجر به شکاف و نابرابری هر چه بیشتر اجتماعی در جامعه شود. افرادی که دچار
سوء تغذیه هستند امکان موفقیت شان در مراحل تحصیلی پایین می آید و این باعث می شود
تا فرصت های شغلی مناسب را در آینده از دست بدهند. روی آوردن اجباری این افراد به
شغل های نامناسب، دستمزدهای نازل و حتی بیکاری را در پی دارد که خود باعث ایجاد و
رشد فقر و نابرابری های اجتماعی در جامعه است. برنامه های مبارزه با گرسنگی و ریشه
کن ساختن فقر شدید در کشور می تواند کاهش نابرابری ها و حرکت به سوی جامعه عادلانه
تر را امکان پذیر سازد.
□
اشک و خون تان جهان دیگری خواهد ساخت
نویسنده: غلامرضاامامی*
|
وقتی
که بچه های کوچک غزه میان خاک و خون از درد می گریستند. فریاد می کشیدند و جان می
سپردند. آن سوتر در ساحل «سدروت» اسراییل، زنان و مردانی با پخش مستقیم و زنده!
موشک باران اسراییل به روی خانه ها و کشتار بچه های فلسطین فریاد شادی می کشیدند،
فریاد شوق... و پسرکی فلسطینی را آن سوتر زنده زنده می سوزاندند. کار نفرت ننگ و
نابودی است و کار عشق صلح و دوستی...
نوام چامسکی که یهودی تباری امریکایی است، گفت: اسراییل حملات پیشرفته هوایی و دریایی خود را برای بمباران کمپ های پر جمعیت آوارگان... مدرسه ها، خانه های مسکونی، مسجدها و زاغه ها به کار می بندد تا به جمعیتی حمله کند که نه نیروی هوایی دارد، نه دفاع هوایی، نه ناوگان دریایی دارد و نه سلاحی سنگین، نه واحدهای توپخانه یی دارد و نه جنگ افزارهای مکانیزه، همچنان که نه فرماندهی دارد و نه ارتشی. و این یک «جنگ» نیست... یک «جنایت» است... شگفتا برخی تلویزیون های غربی تصویرهای دلخراش جان باختگان را به نمایش می گذارند و چنان وانمود می کنند که گویی این جنایات مردم غزه است. آنها همه این جنایت ها را به مردم غزه نسبت می دهند. ایمان دارم که بی شک اشک و آه مظلومان... بچه های بی پناه و بیگناه، ناله ستمدیدگان، نوای زندانیان در بند در هر گوشه جهان، جهان دیگری خواهد ساخت. جهانی شاد، آباد و آزاد که با خشت عشق خانه مهر را پی خواهند ریخت. می بینم که فر شتگا ن می گریند و کبوتران خاک پاک فلسطین بندها را می در ند... با بال عشق پر واز می کنند. به سوی صبح... به سوی صلح.
مترجم
مجموعه داستان قصه های فلسطینی*
□